rulururu

post Leuke filmpjes

February 27th, 2009

Filed under: Ella Maria,Kamiel Kurt — marlies @ 00:02

Hier wat vrolijke momenten uit Alteveer.

post Kinderpraat

February 22nd, 2009

Filed under: Ella Maria,Familie,Kamiel Kurt,Tymen — marlies @ 23:02

De taal van onze kindjes blijft erg leuk. Kamiel zegt nu sinds een paar weken behalve mama ook papa, Ella en beppe. Neus is naanaa. Ondanks deze beperkte woordenschat is Kamiel’s communicatie zeer effectief. Hij kan vertellen wat hij wil, DIEEEEH! en wijst daarbij naar hetgeen wat hij wil. Hij schudt nee als hij iets niet wil, als het bv. tijd is om op de crèche afscheid te nemen, schudt hij al bij voorbaat  nee naar de leidster die met hem wil gaan zwaaien. En als iets zijn goedkeuring krijgt dan zit hij tevreden te knikken. Zo kwam ik hem laatst op de fiets van de crèche halen. Hij liep de deur uit, naar de fiets toe en ging er naast staan knikken, ja, dit vond hij heel leuk! En alles gaat gepaard met grappige geluidjes waarvan zijn gezinsleden goed weten wat hij bedoelt.

Ella heeft haar eigen grappige manier van praten. Ze draait nogal eens wat woorden om. Als de kinderen wat geraspte kaas over het eten krijgen, dan vinden ze het lekker om ook wat in het handje te krijgen en op te eten. Ella roept dan al: “mag ik wat hand-in-het-kaasje?” Vandaag wilde ze een appel en ik hoefde die niet te schillen: “mag ik een schil met appel?” vroeg ze.

Tymen weet op soms op een grappige manier dingen te benoemen. Vandaag waren Bas en Mascha hier en met Anna halen we Bubble er eens uit de wei om te borstelen en op te rijden. Onder het borstelen praat Tymen (die de hele dag al op klompen loopt) over de hoeven van Bubble, dat zijn zijn “klompjes”. Als Tymen later op Bubble rondjes rijdt en we met Anna praten over Bubble de sporen geven, legt Tymen uit dat je dat doet met hak van je voet. Alleen komt hij niet op het woordje hak, of hij kent het nog niet en legt aan Anna uit dat dat de punt van de voet is, “de kin van de voet”.

post Weekend

February 8th, 2009

Filed under: Ella Maria,Familie,Kamiel Kurt — marlies @ 22:02

Eens een weekendje thuis, dat gebeurd niet veel. ‘t Is heerlijk om niets te hoeven doen. De kindjes zijn ook zo lief, zij hoeven ook niets te doen. Deze week is een bedrijf begonnen om overal in het huis dubbel glas te plaatsen. Een heel karwei want veel kozijnen worden geheel 0f gedeeltelijk vervangen. Geeft ook wat troep maar dat kon ik dit weekend rustig opruimen. Je doet nog eens wat, zo’n weekend thuis, de kinderen gaan eens in bad, de magnetron wordt eens schoongemaakt, zelfs de bladeren op het voetpadje voor het huis worden opgeruimd, we drinken koffie bij de buren. Ella ging zich voor het eerst verkleden. Tymen deed mee en dan komt die kleine Kamiel ook snel met een jurkje aanlopen, “DIEHHHH” roepend.

_dsc9730crop 

 _dsc9732crop1

 _dsc9741klein

Tymen veroverde uiteindelijk de “Flamingo”jurk en heeft deze de hele dag aangehouden. Ondertussen speelde hij flamingo, bouwde een nest en legde er een ei in……..

post Grote opa

February 1st, 2009

Filed under: Familie — marlies @ 22:02

Gisteren even naar opa en oma. Gerard is alweer aardig opgeknapt van het hartinfarct en de dotterbehandeling. Deze week gaat hij alweer aan het werk. Eigenlijk merk je niks aan hem. Het was weer dolle pret. Met name Ella vindt het heerlijk om opa uit te dagen. Toen we bij de auto weer afscheid namen en de kinderen weer vastgebonden in hun stoeltjes zaten, kroop grote opa (zo noemt Tymen Gerard, om onderscheid te maken tussen zijn opa’s, grote en kleine opa) achterin de auto. Gerard ging een wandeling maken en bedacht dat hij eerst een stuk met ons mee kon rijden en dan naar huis terug zou wandelen. Maar Tymen en Ella hadden niet in de gaten dat opa achter hen zat. Dus, toen we wegreden en zij gesnurk hoorden, was dat dolle pret, opa zat daar achterin! Malle opa! En toen, voordat we de snelweg opreden, liet ik opa uit de achterklep stappen. Nog even gek doen naar de kinderen. Opa zou met de auto meerennnen en eerder dan ons thuis zijn! Met dat Hermen de auto weer in beweging zet, doet opa net of hij het op een holletje zet. Tjonge, wat hebben Tymen en Ella gelachen, ontzettend gelachen, ze gierden het uit!  Jammer dat we het nog niet nog eens konden herhalen. Maar even later kwamen de zorgen, wist opa de weg wel? Kon hij de weg wel vinden in het donker? En opa mocht best mee naar huis! We hebben ze gerustgesteld en verteld dat opa heel goed de weg wist en veel gereisd heeft. Grote opa, een jongenshart met slechte vaten.

ruldrurd
--> Entries (RSS) and Comments (RSS)