rulururu

post Missiebusje

September 9th, 2008

Filed under: Familie,Kamiel Kurt — marlies @ 23:09

Hier een verslagje van een heerlijk dagje thuis. Tymen naar school, Ella en Kamiel mee naar buiten want het is heerlijk weer. Ik veeg de oprit een beetje aan (om de hele oprit/erf te vegen, met kinderen erbij, heb ik 3 dagen nodig), Kamiel gaat dan steeds bovenop de hoopjes bladeren zitten die Ella keurig met stoffer en blik opveegt. En Kamiel ontdekt het loopwagentje, hij stapt er mooi achter aan!

Wat mooi!

Als Tymen ‘s middags thuiskomt wil hij met zijn spoorbaan spelen, buiten wel te verstaan. Ik vind dat niet zo’n goed idee maar we besluiten dat het voor de deur, op de stenen, mag. We maken een hele grote spoorbaan en Tymen en Ella spelen heerlijk. Als aan de andere kant van de heg buurmeisje Elianne met 2 vriendjes langskomt, roept Tymen dan ook enthousiast naar Elianne over zijn spoor en vraagt of ze wil komen kijken. Dat wil zij, Joran en Thygo wel. Vervolgens spelen ze mee met de treintjes. Maar eigenlijk moeten ze met het missiebusje rond.  Dan spelen ze verder in de tuin en staat het missiebusje eenzaam bij de spoorwegovergang. Ondertussen zitten ze achter Tymen aan, hangen aan het touw dat aan de boomtak hangt en ontdekken Tymens “huisje” onder de taxusboom. Gelukkig, Joran en Thygo denken zelf aan hun opdracht en vervolgen ze gedrieeën het missiebusjerondje . Ik zeg hun dat als ze klaar zijn en nog zin hebben altijd mogen terug komen. En dat doen ze. Ze spelen nog heerlijk met Tymen, ravotten door de tuin, crossen op een fietsje met aanhanger en maken Tymens “huisje” schoon, (ze harken de vloer). Op een gegeven moment zie ik Joran met zijn volle gewicht aan een van de laatst bloeiende hortensia’s hangen. Misschien toch maar eens gaan kijken en ze vragen geen bloemen te plukken. Trots laten ze het resultaat van het schone huisje zien met een mooie boeket bloemen wat ze in een lege bloempot hebben gezet. Allerlei verschillende bloempjes die ze in de tuin hebben gevonden (wat bloeit er nog veel, realiseer ik mij). Ik slik mijn verbod op bloemen plukken in en complimenteer hen met het mooie resultaat.

smaakvol toch?

Tjonge, wat kan ik genieten van zoveel kindjes in mijn tuin. Ze spelen zo prachtig. Ik maak mij zorgen over hoe ik de kindjes voor het eten naar binnen krijg zonder hun spel al te ruw te verstoren om zo min mogelijk verzet te krijgen. Maar buurjongen Bart helpt een handje, hij roept naar Elianne dat zij en de vriendjes naar huis moeten. Als dat nog niet zo snel gebeurt komt buurmeisje Annelotte helpen, Elianne moet nu echt komen maar hee, waar is het missiebusje? OJEE!!!! We doorzoeken tuin en schuren, het heeft ook zo’n groene schutkleur. Op mijn speurtocht kom ik kwijtgeraakte spullen tegen maar geen busje. Ooohh! Annelotte neemt gelukkig scherper waar, het staat op een paaltje waar we al 10 keer zijn langsgelopen. Einde van een prachtige middag, zo’n middag waarvoor we naar Drenthe zijn verhuist.

1 Comment »

  1. Het ziet er heerlijk uit, zo met de fotos en het verhaal, ik zou bijna naar Drente verhuizen, liefs Mas.

    Comment by mascha — 10 September 2008 @ 15:09

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a comment

ruldrurd
--> Entries (RSS) and Comments (RSS)