rulururu

post Gescheiden

January 11th, 2008

Filed under: Familie — marlies @ 09:01

‘t Is gek, zo allemaal gescheiden. Tymen en Ella zijn bij opa en beppe. Dat gaat prima, ze vermaken zich er erg goed en worden vast erg verwend. Iedere dag even bellen, Tymen vraagt dan wel iets in de trant van “hoe lang duurt het voordat ik weer naar huis mag?” De kleine man, hij kan het moeilijk snappen. Hermen bij zijn ouders in Zwolle. Op zich gaat het goed, misselijkheid viel erg mee, vermoeidheid tot nu toe ook. Toch vind ik het fijn dat hij daar is omdat Hermen dan goed kan slapen. Dit lijkt mij heel erg belangrijk voor het genezingsproces. Goed slapen kan nu eenmaal niet hier, ook alleen Kamiel vraagt zijn zorg in de nacht. We bellen gewoon veel en ik ben een avondje naar Zwolle gegaan. Zelf ben ik deze week weer aan het werk gegaan, de vakantie zit erop. Het is leuk nieuw werk met fijne, lieve collega’s die mij alle ruimte geven. Ik ben graag op m’n werk en ik ervaar het dan ook helemaal niet als belastend. Kamiel geniet ondertussen van de exclusieve aandacht van z’n mam en alle aandacht op de crèche. Met z’n bijna onafgebroken lachen is hij het knuffeltje van de crèche.

Het is niet leuk zo. Wel draaglijk. Vaak denk ik, “waar ben ik in beland? wat is hier aan de hand? ik wil zo graag dat alles normaal is.” We zoeken naar rust en het lijkt er op dat dat wel lukt. We zullen dit weekend weer bij elkaar zijn en proberen weer een normaal gezinnetje te zijn.

Alle lieve, warme, opbeurende berichtjes, op het weblog, per mail, kaartjes enz. doen ons erg goed. Echt, heel fijn en iedereen heel erg bedankt. Ik heb nu een paar keer de vraag gehad wat we prettig contact vinden. Misschien dat meer mensen zich dat afvragen en vandaar dat ik er hier maar even over begin. Als ik voor mezelf praat moet ik zeggen dat ik geschreven (comments, mail, sms-jes ect.) berichtjes erg fijn vind en dat dit mij, ons, de ruimte geeft om te reageren wanneer ons het past.

3 Comments »

  1. Marlies en Hermen, terwijl ik hier voor het raam zit en buiten in onze tuin de eekhoorn heen en weer zie springen met de hazelnoten die wij voor hem neerleggen, gaan mijn gedachten naar jullie in Alteveer en Zwolle, inderdaad gescheiden van elkaar. Het is goed om te lezen dat de behandeling vruchten gaat afwerpen, hoewel er nog een lange weg te gaan is. Ik weet zeker dat het goed komt en dat jullie weer samen in je mooie huis in Alteveer van een normaal leven kunnen genieten, misschien ook wel met eekhoorns in je tuin, want jullie hebben ook hazelaars, heb ik gehoord.
    Groetjes, John.

    Comment by ans en john — 11 January 2008 @ 10:01

  2. Marlies in deze enorm zware tijd denk ik ook steeds aan jou. Wat een kracht moet je opbrengen, voor de kinderen en voor jezelf.
    Maar nu is het vrijdag en begint het weekend. Ik hoop dat jullie er allemaal samen van zullen kunnen genieten!

    Janse

    Comment by Janse en Han — 11 January 2008 @ 21:01

  3. Marlies en Hermen,
    Ook wij wensen jullie alle sterkte toe in deze periode, het is goed te lezen hoe fantastisch jullie je er doorheen slaan.
    Het leven gaat door en jullie beleving ervan wordt steeds bewuster en intenser. Alle ogenschijnlijk kleine dingen worden groot en belangrijk en dat is toch eigenlijk heel mooi.
    Groetjes en liefs,
    Tineke van de Vliet

    Comment by Fam.van de Vliet — 15 January 2008 @ 13:01

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a comment

ruldrurd
--> Entries (RSS) and Comments (RSS)